Pippi Langkous

Terwijl iedereen zich nog steeds afvraagt wat in godsnaam de reden is geweest voor de verkiezing van Trump en de Brexit weten talkshow gastheren/vrouwen hoe het zit. Toch verbaast me dat niet want pedant als ze zijn beschouwen zij zichzelf kennelijk als het geweten van Nederland. Hun meningen zijn – daar heb je het weer – normstellend; ze zeggen niet ‘dat vind ik mooi of goed’, maar ‘dat is mooi of goed’. Een subtiel, veelzeggend verschil.

© Luc de Pauw

Terwijl iedereen zich nog steeds afvraagt wat in godsnaam de reden is geweest voor de verkiezing van Trump en de Brexit weten talkshow gastheren/vrouwen hoe het zit. Toch verbaast me dat niet want pedant als ze zijn beschouwen zij zichzelf kennelijk als het geweten van Nederland. Hun meningen zijn – daar heb je het weer – normstellend; ze zeggen niet ‘dat vind ik mooi of goed’, maar ‘dat is mooi of goed’. Een subtiel, veelzeggend verschil. Echter, of ze de kiezer ook feilloos doorgronden betwijfel ik. Indien dat werkelijk het geval zou zijn vraag ik me af waarom ze die grote verrassingen niet hebben zien aankomen. En hoe zijn zij inmiddels tot het inzicht gekomen? Via de opiniepeilers? Die komen al jaren met hun voorspellingen niet meer in de buurt van de uiteindelijke uitslagen. Mensen als Maurice de Hondt en Gijs Rademaker van EenVandaag moeten of een olifantshuid hebben of het geheugen van een garnaal om ondanks hun faliekante missers onverdroten op dezelfde weg door te gaan. Wat je ook van hen denkt, deze mensen hebben een imposante frustratietolerantie, een hoger doel waardig. De Hondt toont de bluf van een ervaren waarzegster op de kermis en Gijs dartelt over het scherm alsof hij net te horen heeft gekregen dat de ooievaar een kindje zal komen brengen. Een meisje gaat hij vast Jojanneke noemen omdat die naam hem herinnert aan prettige simpele vragen, als jongensnaam doen Jesse en Lodewijk het goed in de peilingen en dus zal het wel iets heel anders worden. Gelukkig hoeft hij zijn iPad niet af te staan want die heeft ie hard nodig om een toevallige kijker te informeren over de verschuivingen in de stemvoornemens van kiezers in dit volgens voorganger Asscher zo mooie land.

Nu moet erkend worden dat een kiezer zoals onze Sjaak die niet van plan is om zich te verdiepen in de details van verkiezingsprogramma’s behoorlijk in de war kan raken bij het maken van zijn keuze tussen de verschillende partijen. Ter linkerzijde van het politieke spectrum zijn er nauwelijks verschillen. Allemaal sturen ze op woorden als ‘samen’, ‘eerlijk’, ‘ons’, ‘recht op’, en ‘kansarm’. Daarmee komen ze logischerwijze op ongeveer hetzelfde aantal zetels uit. Natuurlijk zijn er verschillen, zoals de SP die traditiegetrouw meteen aan het potverteren wil slaan, waarbij het opvalt dat het accent nadrukkelijk op niet (meer) werken; nogal merkwaardig voor een arbeiderspartij. Klaver profileert zich uitstekend als de frisse nieuwkomer die geen politiek wil die verdeelt maar een die verbindt zonder uit te leggen wat hij bedoelt en vindt hij, heel bijzonder, dat Nederland van iedereen is. Als lijsttrekker voor een partij die nog nooit regeringsverantwoordelijkheid heeft gedragen krijgt zijn verklaring dat hij graag minister-president wil worden onherroepelijk een Pippi Langkous effect. Deze hoofdpersoon uit een populaire kinderserie dacht ooit hardop: ‘Dat heb ik nog nooit gedaan, dus denk ik dat ik het wel kan.’

En dan de PvdA, onder Den Uyl, die nationale sinterklaas speelde met de aardgasopbrengsten, ooit trendsettend bij de opbouw van onze veelgeprezen verzorgingsstaat is voor haar principiële en halsstarrige keuze voor nivellering van inkomens en ongenuanceerd optuigen van de sociale voorzieningen gestraft met een gigantisch zetelverlies. Als straks het zetelaantal inderdaad in overeenstemming met de huidige peilingen is, ligt een aansluiting bij het eerder gevallen CDA voor de hand en met Asscher op de kansel prekend over naastenliefde en bewerend dat ‘wij begint bij mij’ lijkt niets een fusie in de weg te staan. Wie had zich dit kunnen voorstellen als de toekomst van de twee partijen die meer dan zestig jaar de Nederlandse politiek hebben gedomineerd? Ik ben bang dat veel mensen de kerk uit zullen vluchten voor de “Internationale” wordt gezongen en dan treffen ze in de kou Zwarte Piet die ondanks al zijn knechtenwerk ook weinig krediet blijkt te hebben opgebouwd.

Er zullen meer partijen dan ooit meedoen aan deze verkiezingen en die lijken, DENK voorop, het beginsel te huldigen dat het belangrijk is om luid en langdurig het woord te voeren, waarschijnlijk omdat ze nooit hebben meegekregen dat de doorsnee toehoorder niet langer dan twee minuten echt luistert.

En Pechtold, die zichzelf ziet als de vleesgeworden redelijkheid, maakt de indruk dat hij als kamerlid de ‘ten minste houdbaar tot’ datum inmiddels is gepasseerd. Hij moet eindelijk ophouden met anderen voor te houden wat ze hadden moeten doen en zelf weer de hand aan de ploeg slaan.

Wilde dieren mogen niet meer optreden in een circus en daardoor zijn er mogelijk dompteurs werkloos geworden. Wellicht vinden die na 15 maart emplooi als er onderhandeld moet gaan worden over een nieuwe coalitie.  


Groeten,


Luc